ฉันดีใจที่มีเธอ

posted on 23 May 2009 15:54 by redtear

 

 

 

 

 

 

 

 


ถึงคุณ  คนดี

 

 


ไม่ใช่เรื่องที่แปลก  หากคนเราชอบพูดถึงเรื่องราวในอดีตและความทรงจำ  เพราะในเรื่องราวเหล่านั้นมีความหมายบรรจุในนั้นเสมอ  และยิ่งน่าประทับใจมากขึ้นไปอีก  เมื่อความทรงจำของคนๆหนึ่งช่างอังเอิญละม้ายคล้ายคลึงกับอีกคนๆหนึ่งเหลือเกิน

 

 

 

หรือสิ่งที่สามารถเดินทางจากอดีตข้ามกาลเวลามายังปัจจุบัน สร้างความอัศจรรย์ใจได้เสมอ

 

 


เมื่อลองมองย้อนกลับในอดีตที่ผ่านมาของคนเรา  ย่อมมีสุขปนทุกข์เป็นธรรมดา  แต่ในความธรรมดาก็มีความพิเศษอย่างหนึ่ง  คือเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะเราเท่านั้น ไม่ว่าเรื่องนั้นจะดีจะร้าย  สิ่งที่เราพบเห็น  ย่อมไม่สามารถเกิดขึ้นกับคนอื่น  ที่อื่น  เวลาอื่นได้เลย  'นอกจากเรา'

 

 


ดั่งเช่นมีใครคนหนึ่งเคยบอกว่า "ในคนธรรมดา หากจับเขามาเล่าเรื่องราวในชีวิต  ก็น่าตื่นเต้นและน่าสนใจไม่แพ้เรื่องราวของคนมีชื่อเสียง"

 

 

 

"เพราะเราต่างมีเรื่องราวพิเศษของเราเอง"

 

 


.....

 

 


เช่นเดียวกันผมเองก็มีเรื่องราวที่น่าจดจำ  และไม่อยากจดจำ  สิ่งที่ไม่น่าจดจำก็เหมือนดั่งในช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตคนเราซึ่งกำลังหลงทาง  มองหาแสงสว่างในความมืด  มีคำถามและพยายามแสวงหาคำตอบ  หรือไม่ก็คล้ายคนที่กำลังคนที่เฝ้าตามหาของสำคัญที่ทำหล่นหาย  ทั้งยังจดจำไม่ได้เลยว่าทำหายไปตั้งแต่เมื่อใด  โดยมักคิดว่าความสุขที่แท้จริงนั้นกำลังกวักมือเรียกเราอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกอนาคต  และในขณะเดียวกัน  ก็พยายามขุดหลุมฝังกลบอดีตไว้อย่างนั้น

 

 


แต่ยิ่งเราอยากลืม  เรากลับยิ่งจำได้

 

 


ชัดเจน

 

 


....

 

 

 

เมื่อหนึ่งปีก่อน ผมกำลังยืนมองฝนโปรยปรายลำพัง โดยสวมแว่นตาเลนส์สีเทาหม่น

 

 

 

เวลาคนเรามีความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เบื้องหน้า  ก็จะมองผ่านแว่นตาด้วยเลนส์ต่างสีกัน  เพียงแต่เราไม่ได้ตั้งข้อสังเกตุว่าในเวลานั้นเรากำลังมองผ่านเลนส์สีอะไรอยู่ ยิ่งทำให้เราเชื่อว่าสิ่งที่เรามองเห็นย่อมเป็นเรื่องจริง  ทั้งๆที่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น

 

 

 

หากคนมีความรักสวมเลนส์สีชมพู แว่นสีเทาที่ผมสวมอยู่ก็คงเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามเสียสิ้นเชิง  ไม่ว่าอะไรที่ผ่านเข้ามาในสายตา  ก็สามารถหยิบยกและเพิ่มเติมความรู้เศร้าและเดียวดายลงไปในนั้นเสมอ  ผู้คนที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุขและสดใสที่เดินผ่านหน้า ก็เป็นเพียงภาพสีขาวดำ  ไร้ชีวิตชีวาอย่างที่ควรจะเป็น  ดูเหมือนผู้คนทั้งโลกกำลังแบกทุกข์ไว้  และผมได้เพียงแต่มองพวกเขาเหล่านั้นเผชิญโชคชะตาอันโหดร้ายอย่างอาดรู ไม่สามารถช่วยเหลือใครไว้ได้สักคน ทั้งนี้เพราะ  แม้แต่ตัวผมเองก็ยังแทบเอาตัวเองไม่รอด  จะสามารถช่วยใครได้ไหว

 

 


"โลกมีแต่ความทุกข์"

 

 

สายตาผมเริ่มพร่าเลือนด้วยคราบน้ำบางอย่างที่เกาะปริ่มขอบตา  และความรู้สึกที่จุกอยู่ที่อกและลำคอ

 

 

ฝนกระหน่ำรุนแรงกว่าเดิม

 

 

ราวกับพยายามทำลายทุกสิ่งทุกอย่างให้พังราบ

 

 

.....

 

 

เมฆฝนพัดผ่านไปแล้ว  ทุกสิ่งพังราบ  ทลายลงไปจริงๆ

 

 

ทว่ามีสิ่งอื่นที่สวยงามแทนที่  ท้องฟ้าใส หรือสายรุ้งก็ปรากฎกาย

 

 

ฟ้าหลังฝนสวยงามเป็นเช่นไร ความสุขที่ตามมาหลังความเศร้าก็สวยงามเช่นนั้น

 

 

ความทุกข์จากลาไปทิ้งบทเรียนล้ำค่าไว้ให้เสมอ

 

 

คือสอนให้เราอย่ามองเพียงแต่ว่าพายุอันโหดร้ายทำลายอะไรไปแล้วบ้าง  แต่ให้เรามองสิ่งที่มีอยู่  และรักษาเอาไว้ให้ดี

 

 

....

 

 

แน่นอน  พายุลูกนั้นพัดผ่านไปนานแล้ว ปีนี้ผมมีความสุขกับสิ่งที่มีอยู่เป็นอย่างดี  ผมว่าคุณก็รู้ดี

 

 

ผมไม่เคยนับว่า กี่ครั้งกันแน่ในชีวิตของผม  ที่ยิ้ม  หัวเราะ  หรือร้องไห้

 

 

แต่สำหรับในวันนี้ผมสามารถพูดได้ว่า  เรากำลังปลูกสร้างสิ่งสวยงามและเรื่องราวดีๆ  ในวันใดวันหนึ่งข้างหน้าเราได้ย้อนกลับมามอง  เราจะได้ระลึกถึงช่วงเวลาเหล่านี้  ความสุขจะหวนพัดกลับมาอีกครั้ง  หรือแม้วันใดที่ใจเราหม่นหรือท้อถอยจะมีสิ่งดีๆเป้นกำลังใจ  ไม่ว่าปัญหาใดๆเข้ามาจะฟันฝ่าไปด้วยกัน

 

 

....

 

 

อย่างที่ผมได้บอกคุณไปก่อนหน้า  'ปีนี้'  ผมจำได้ว่าฤดูฝนปีก่อนผมจ้องมองสายฝนนอกหน้าต่างเพียงลำพัง

 

 

แต่สำหรับปีหน้า

 

 

'เรา'จะจดจำได้ว่า ยืนมองสายฝนที่เย็นฉ่ำนอกหน้าต่างนั่น

 

 

 

 

 

 

 

อบอุ่นเพียงใด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

^ ^

#24 By หิมะ~หิมะ on 2011-08-12 22:34

เป็นกำลังใจให้จ้า

#23 By นมเปรี้ยว on 2009-09-15 21:27

ดีใจด้วยค่ะ

ฟ้าหลังฝนจริง ๆ big smile

#22 By Mrs. Holmes on 2009-05-25 10:14

big smile

#21 By Nancy อารมณ์ดี on 2009-05-24 07:51

กิ๊กกิ้ววว cry


big smile big smile big smile

#20 By maebin on 2009-05-24 00:49

big smile big smile big smile

#19 By six on 2009-05-23 22:48

หวัดดีพ่อนักเขียน

#18 By manaochan on 2009-05-23 22:28

น่าอิจฉาคุณคนดีของพี่จังbig smile
ถ้าเป็นเมื่อก่อนหนูคงเถียงพี่ขาดใจ แต่ตอนนี้เหมือนจะเริ่มเข้าใจอะไรขึ้นมามั่งแล้ว
ถ้าเป็นไปได้อยากสวมแว่นใสจังเลยค่ะ แต่ยากเนอะ

#17 By alamode on 2009-05-23 21:45

สัจธรรมค่ะconfused smile

#16 By Pat's Song on 2009-05-23 20:29

ก็นี่แหละ....

ที่เขาเรียก....ชีวิต...
big smile
surprised smile รู้สึกอุ่น

#14 By พงคุง on 2009-05-23 20:02

เดือนนี้ฉันใส่คอนแทคฯสีฟ้า แต่มองโลกผ่านสีเทา...

เป็นจดหมายรักที่หวาน แต่ไม่เลี่ยน ดีจังนะ big smile

#13 By นกไร้ขา on 2009-05-23 18:31

คนเราย่อมจะเป็นพระเอก นางเอกในนิยายส่วนตัวของเราเสมอ เราจะมีอดีตที่เราคิดว่างดงาม น่าจดจำ บางครั้งเราก็เลือกที่จะเก็บมันไว้ บางครั้งเราก็เลือกที่จะแบ่งปันมันกับคนอื่น
ในนิยายของเรา แน่นอนมีทั้งสุขและเศร้า ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานที่เรื่องราวเริ่มต้น ดำเนินไป กว่าจะถึงบทอวสาน ไม่รู้กี่ครั้งที่เราหัวเราะร้องไห้
คงไม่ใช่ทุกเรื่องที่จะจบแบบมีความสุข แต่อย่างน้อยการมีตัวละครอีกตัวที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเราและพร้อมจะดำเนินเรื่องราวไปด้วยกันนั้น ย่อมเป็นเรื่องน่ายินดีbig smile
สร้างความทรงจำที่สวยงามในปัจจุบัน...

เพื่อที่ในอนาคต..

เราจะได้ยิ้มอย่างมีความสุขให้กับอดีตที่ผ่านมา...

big smile
ความสุขในวันนี้เป็นความทรงจำที่ดีในวันข้างหน้าครับ big smile

#10 By SkyKiD on 2009-05-23 17:29

หวานจัง

#9 By ^_poomapooma_^ on 2009-05-23 17:27

big smile
.
.
จำเถอะค่ัะ ^_^

#8 By ArchmaniaC on 2009-05-23 17:26

ความทรงจำ big smile

#7 By ♥ ช้างต้น on 2009-05-23 17:25

คนบางคน เหตุการณ์บางอย่าง ผ่านเข้ามาให้เราได้เรียนรู้ เพื่อที่จะเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ และมั่นคงขึ้นครับ

อยากใ้ห้คุณใส่แว่นตาสีฟ้า ไปตลอดเลย ( เอ๊ะ หรือว่าอยากได้สีชมพู open-mounthed smile )

สำหรับผมตอนนี้ อยากใส่สีชมพูเหลือเกิน big smile

#6 By hongsoo on 2009-05-23 17:23

วางแผนกันถึงปีหน้าอย่างนี้
ต้องทำยอดให้ได้ตามเป้าหมายซะแล้ว

big smile big smile

#5 By ด.ช.กิมจุ้ย on 2009-05-23 17:20

ขอโทษค่ะเรปบนมันขาด -w-;;

ชีวิตคนเราก็เหมือนภาพยนตร์เรื่องยาวค่ะ มีทุกข์ สุข สนุก เศร้าคละเคล้ากันไป เมื่อเรารู้จักความเจ็บปวด เราจะรู้ได้ว่าความสุขมันสุขแค่ไหน :D

แหม..แอบทิ้งท้ายหวานๆไว้หยอดใครรึเปล่าค่ะ question

#4 By Fubuki on 2009-05-23 17:14

ชีวิตคนเราก็เหมือนภาพยนตร์เรื่องยาวค่ะ มีทุกข์ สุข สนุก เศร้าคละเคล้ากันไป เมื่อเรารู้จักควา

#3 By Fubuki on 2009-05-23 17:11

อ่านแล้วรู้สึกถึงอะไรนะ..

ไม่ใช่อนาคต ไม่ใช่อดีต
เพียงแต่มากกว่าวันนี้ มากกว่าความทรงจำ

ชอบๆๆๆๆ cry cry cry
confused smile confused smile confused smile เรื่องในอดีต บางอย่างเราไม่สามารถลืมมันได้หรอกคะ แต่เราเก็บมันเอาไว้ให้ลึกที่สุดของมุมใดมุมหนึ่งในความทรงจำแค่นั้น confused smile confused smile confused smile

#1 By freeda on 2009-05-23 16:23